Wandeletappe 5 wir haben...

Tsja waar ging het vandaag weer eens fout. Raar als je twee keer langs eenzelfde punt loopt. Het wordt nog raarder als een beroepsgids uit ons team, die trots als een pauw rondstapt met zijn verworven schoenenvastmaakcertificatie, een tweetal pronte dames zonder blozen in een richting stuurt die het eigenlijk net niet was. (Do ist der Bahnhof..) Het was ook weer erg verwarrend. Maar daar zullen we het maar niet meer over hebben. Bij wijze van uitzondering liepen we regelmatig door ouderwetse beukenbossen. De adembenemende uitzichten over de groene, doch verkleurende dalen. Eindeloze verten, prachtig helder weer. Kortom een mooie dag. Henk heeft vanwege knieproblemen een vlakke aanlooproute gelopen. De Kezen gingen als echte diehards de steile aanvliegroute op. Bij Piesport, het hotel Moselblick was de rendezvous. Met een kop koffie. Onderweg kwamen zij langs een DrachenFlugplatze.... over adembenemend gesproken:

Daar gaat er een....

De eeuwige wijnvelden

Ook hier ging het al weer een beetje fout, "waar zijn de richting bordjes nou gebleven?" Daar liepen ook de eerder genoemde dames te zoeken. Nog onwetend van de "hulp" die ze later zouden krijgen van 'ons'. 

In het bos zagen we een werkplek van iemand die hout verkleint voor zijn kachelofen. "Splijtbare brennstoff. Zeer milieuvriendelijk zogenoemde kortcyclische CO2.

Een goede zaak, naast de zonne energie en de talrijke windmolens. We hebben een oud stel aangesproken die druivenstronken verzamelden. Wat de opmerking opriep: dat doe je verkeerd, dat moet je je kinderen laten doen". Eenmeewarig  glimlachje was de reactie. 

Cees deed zich al wandelend te goed van producten uit de natuur, zoals verweesde druiventrossen en bramen. Het kan echter geen diefstal genoemd worden want hij hielp de natuur een beetje. De druivenrestanten die langs de wegen bij de wijnvelden worden gestort verspreiden een specifieke niet aangename geur. En... miljarden fruitvliegjes doen zich te goed aan de restproducten en zijn hinderlijk aanwezig tot in het restaurant aan toe.

Aan ons oog voltrok een voortdurend palet van kleuren in alle soorten groen, afgewisseld met schimmelkleurige vlekken, die dorpjes bleken te zijn. Er bleken weer weinig locale etablissementen open te zijn, Zodat we genoeglijk aan een van de talrijke picnictafels de eenvoudige doch voedzame koeken konden nuttigen, onder het genot van het heerlijke meegezeulde water. 

Eenvoudige doch voedzame maaltijd.

Kleurenpalet

Ooit een wijpers, nu een bloembak 

Een Van Vlietje

Een veertje

...............

Aan het eind van de dag wachtte ons een zeer ruim apartement met genietdouche, maar met een waardeloze internetverbinding.

Weer een dag voorbij, morgen de laatste wandeldag.