Etappe 6; wir......

Wir haben es geschaft, gemacht und vollended.

De wandelingen zitten er op, morgen nog een zware dag met een boottocht en museumbezoek, maar de benen kunnen het nu even rustig aan doen. We hebben het hoogste punt, dus ons wandelhoogtepunt bereikt, De Braunberger Juffer. 

Mülheim

Enge beessies

Het tweede deel hebben we hoofdzakelijk vlak afgewerkt via de rivieroever en het prachtige fietspadennetwerk. Het viel op dat er ook gewoon horizontale wijnvelden zijn. Maar spectaculair zijn de acrobaten die springend van wijnstok naar wijnstok klauterend het snoeiwerk doen. Veelal zijn het Polen en Roemenen, ook hier heeft de plaatselijke bevolking geen trek meer in dit zware werk in 's Heren wijngaard. (Vooroordelen volgens Cees) In Mülheim zochten we smachtend naar een locale tapperij om koffie te nuttigen. Alleen een super sjieke tent had zijn deuren geopend, waar wij schoorvoetend, met de pet in de hand en de pink op de naad van de broek aan de receptioniste vroegen om koffie. Tot onze niet geringe verbazing werden we uitermate vriendelijk van koffie voorzien die niet slecht was en redelijk preiswartig. Overigens merk je hier ook het verschil in hartelijkeheid van de mensen op het platte land versus degenen die een grotere stad bevolken. Opmerkelijk is ook dat het Kees zelf was die een Telegraaf kocht onderweg. Er is natuurlijk geen NRC, Volkskrant of een andere pretentievolle krant te vinden. Ook hielden we ons aan het calorieperkende lunchprotocol.

De wijsheid van de dag: OLHr straft per omgaande als je telefoon in de wasbak laat vallen terwijl de kraan wijd open staat en je krijgt toch zere benen als je een makkelijke route denkt te nemen.

Al met al stemt het tot grote vreugde en dankbaarheid dat we het weer hebben kunnen voltooien.

Het is goed om een ode te brengen aan de Moselsteig, de wandeling langs de Moezel. Een aanbeveling voor alle jonge en wat in leeftijd gevorderde gezonde lieden.

Bernkastel-Kues

Het museum gewijd aan een beroemd geleerde van ooit, Cusanus 15e eeuw.

""