Daar zitten ze dan rood wit blauw de mannen van onderweg zijn is mooier dan het doel bereiken. Toch zit het er op. Vandaag liepen we nog een kilometer of zeven, om het af te leren. Voor een hunner is het tijd voor de kapper, voor de ander tijd voor de oppasdienst en voor de derde wacht een tegelklus in Vrouwenpolder. Neerlands hoop in ouwe dagen.
Deze dag is, naast toch nog wat wandeldoelen afwerken, ook een dag voor reflectie.
Cees hoeft niets meer te krijgen, dat wil zeggen hij heeft toch gelijk gehad;... Druivenplukkers lopen inderdaad met manden op hun rug, maar toch wordt er ook mechanisch getransporteerd.
Veel landschap langs de oevers van de Moezel. Is verziekt door gerooide bossen en strak aangelegde wijngaarden. Op hun beurt vormen die velden wel weer een mooi gezicht. Het is een gigantische wijnindustrie, zoals we leerden in het wijnmuseum. Daar konden we ons ook op de proeverij storten, kort maar lang genoeg. Zulke wijnkenners zijn we nu ook weer niet, maar wel bijzonder om eens te zien cq mee te maken.
De vaartocht naar Traben- Trabag was mooi en gemütlich, "Hoe rustig vaart ons bootje". Het wel ook weer het karakter van een grijze duiven uitje. Maar dat geheel terzijde. De heenreis was gehuld in de mist en op de terugreis zagen we wat we eerder gemist hebben.
Uiteraard was de lunch weer calorie beperkend van aard.
Wij danken tenslotte de reflectanten op onze Blog en zullen een mooie reis verloten onder de leukste inzenders. (Een voetreis naar Rome).
Prosit
Het was weer een genoegen om de vorderingen dagelijks te volgen!
BeantwoordenVerwijderen